نویسنده: محمود استادمحمد

     

    مشاور کارگردان: کهبد تاراج

     

    طراح و کارگردان: رضا بهرامی

    بازیگران: پرستو گلستانی / مهران امام بخش / امیر عدل پرور

     

     نمایش «عکس خانوادگی»؛ فریاد خاموش جنس دوم

    چرا باید این نمایش را دید؟

    رضا بهرامی، بازیگر و کارگردان هوشمند و خلاقی است. این نشانه‌ها را می‌توان در تمام آثاری که تا امروز کارگردانی و بازی کرده دید. انتخاب‌های او برای اجرای نمایش ها، همیشه نشانی از توجه به مسائل و مصائب روز جامعه دارد. حتی وقتی نمایش‌هایی را برای کودکان و نوجوانان اجرا یا بازی می‌کند، دست روی ایده‌هایی می‌سازد که توجه مخاطب را به خود جلب می‌کند و زمینه‌ای برای تفکر و آینده سازی آن‌ها می‌شود.

     

    حالا او با یک نمایش مهم دیگر به صحنه برگشته است؛ نمایشنامه‌ای که می‌تواند حرف دل قشر مهمی از جامعه باشد؛ زنان، که متاسفانه کسی صدای درخواست‌های منصفانه و منطقی آن‌ها را برای برخورداری از یک زندگی آرام و مسالمت آمیز نمی‌شنود.

     

    نمایش «عکس خانوادگی»؛ فریاد خاموش جنس دوم

     

    «عکس خانوادگی» به قلم زنده یاد محمود استاد محمد در به جا آوردن رسالت نویسنده برای آگاهی و یادآوری کردن مخاطب در توجه به قشر فراموش شده جامعه، حفره‌ای را به تصویر می‌کشد که مرمت کنندگان از پر کردنش غافل شده اند.

     

    رضا بهرامی، کارگردان خوش آتیه تئاتر که مخاطب و فرهنگ سازی دغدغه اوست، بالاخره دین به تصویر کشیدن نمایشنامه و آرزوی استاد محمد را محقق کرد. داستان گواه این است که نویسنده مخاطب را خوب می‌شناخته و می‌دانست چگونه او را در جریان مسیر داستان قرار بدهد تا کنترل فرمان از دستش رها نشود.

     

    فضای تاریک صحنه که رفته رفته با پیشرفت داستان و باز شدن هر پنجره از واقعیت زندگی زن با بازی خوب و چشمگیر پرستو گلستانی روشن می‌شود، هوشمندی طراحی صحنه را در خود می‌گنجاند. شاید در آغاز داستان و در چند دیالوگ نخست رد و بدل شده میان زن و مرد (مهران امام بخش)، مخاطب خود را در فضایی طنز آمیز تصور کند و هر لحظه منتظر فرصتی برای خندیدن باشد، اما دیالوگ «یک کرم سمی خطرناک با یک درخت چه کار می‌کند؟»

     

    از زبان مرد، اشتباه بیننده را به او گوشزد کرده و سمت و سوی داستان را مشخص می‌کند. بازی روان و بدون نقص بازیگران حس همذات پنداری و تأمل در دنیای واقعی جامعه را در مخاطب تقویت می‌کند و س. عی در بازداشتن مخاطب از قضاوت کردن بی تحقیق درباره دلیل بروز برخی ناهنجاری‌ها دارد.

     

    گلستانی ایفاگر نقش بانویی رنج کشیده است که شوهرش را تنها دلیل برای حفظ چارچوب خانواده اش در این آشفته بازار می‌داند و از او مانند گلدان خانه در طول زندگی نباتی اش مراقبت می‌کند، مبادا پژمرده بشود. زن در طوفان مصائب از جامعه رانده شده و در تلاش برای رهایی از بحران‌های معیشتی و حفظ خانواده دست به هر کاری زده.

     

    نمایش «عکس خانوادگی»؛ فریاد خاموش جنس دوم

     

    بازی گلستانی انتخاب هوشمندانه محمود استاد محمد برای این نقش با تمام پیچیدگی‌های زندگی اش را تایید می‌کند. امام بخش نیز مردی است که با انگیزه انتقام باعث روشنگری از زندگی خفت بار زن می‌شود و البته بازی بی نقص او، تحسین هر مخاطبی را به همراه دارد.

     

    «آلبوم خانوادگی» که شاید چندسال یک بار هم دیده نمی‌شود، حرف‌های ناگفته بسیاری در خود دارد و امیر عدل پرور تمام این حرف‌ها را از روی یک عکس در این آلبوم می‌خواند، ولی از آن چشم پوشی می‌کند و در بهت و سرگردانی، پایان داستان را رقم می‌زند.

     

    نورپردازی‌های خوب نمایش، ایده‌های اجرایی کارگردان و یکدستی بازی بازیگران از نقاط قوت این نمایش اند. با وجودی که به نظر می‌رسد متن استاد محمد به لحاظ مضمون و محتوا، کمی رنگ و بوی کهنگی به خود گرفته، ولی رضا بهرامی با به روز کردن متن و تغییر در برخی جزییات، این نمایشنامه اجرانشده نویسنده را به اثری دغدغه‌مند و تماشایی بدل کرده است.

     

    نمایش «عکس خانوادگی»؛ فریاد خاموش جنس دوم

     

    تماشای نمایش «عکس خانوادگی» در این روز‌های بی رونقی تئاتر خالی از لطف نیست. بیایید با هم به تماشای این نمایش ارزشمند بنشینیم تا بفهمیم چه زمانی و کجا نادیده گرفته شدیم یا دیگران را نادیده گرفتیم.

     

    منبع: روزنامه هفت صبح

© تمامی حقوق مطالب برای وبسایت شرکت ایرسا محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع و شرعا حرام می باشد.
قدرت گرفته از : بک لینکس